Zegnaj, stary Burku. Do zobaczenia w niebie.
Tutaj lezy mój kotek. Nie wrzeszczy juz i nie jazgocze.
Zyl 25 dni w sloncu, a kosztowal 50 dolców.
Kropka, dobry piesek. Kochamy cie.
Sznycel, sznycel Wspanialy tropiciel,
Zanim pod kolami skonal, Fortune nam przyniósl.
Latek, dobry kompan. Kochamy cie, piesku.
Smentarz dla zwierzaków
Sprzedany Na sprzedaz
Czy usciskales juz dzisiaj swojego lekarza?
- Nareszcie jestesmy. - Tak.
No i?
- Co o nim sadzisz? - Jest przepiekny!
Postanowiles sie obudzic i zobaczyc, jak wyglada nasz dom?
Chodz do mnie.
Mamusiu! Tatusiu! Widze sciezke.
Ellie, badz ostrozna!
Sluchaj sie...
Mamusiu! Tatusiu! Boli mnie!
- Mamusiu, tatusiu, boli! - Nic ci sie nie stalo?
- Boli! - Pomóz mi.
Nic ci sie nie stalo?
Czesc, Church.
Church.
Otarla sobie tylko kolano.
- Nie chce wody utlenionej. - Gdzie Gage?
Nie, przyjacielu. Nie na tej ulicy.
- W pore go zlapalem. - Bardzo panu dziekuje.
- Dziekuje. Jestem Louis Creed. - Jud Crandall.
Mieszkam naprzeciwko. Prosze uwazac na te ulice.
Te cholerne ciezarówki jezdza tedy dzien i noc.
- A kim ty jestes, mloda damo? - Ellen Creed.
Slyszalem, ze twój tato bedzie nowym lekarzem akademickim.
Bedziesz tu szczesliwa jak skowronek.
To skowronki sa szczesliwe?
Panie Crandall, dokad prowadzi ta sciezka?
Wiaze sie z nia ciekawa opowiesc. To kawalek drogi stad.
Zaprowadze was tam kiedys i opowiem te historie.
- Jak sie juz zadomowicie. - Swietnie.
Przepraszam, musze go przewinac. Milo bylo pana poznac.
- Wzajemnie. - Chodz, Ellie. Pomozesz mi.
Zbyt dlugo stal pusty.
Dobrze, ze ktos w nim znowu zamieszka.
Ale mnie wystraszyles, Church.
Chodz no tu.
To pan, doktorze? Zapraszam na piwo.
- Podac szklanke? - Nie.
No i dobrze.
Jezu...
Przekleta ulica.
Sciezka, o która pytala panska zona...
Zawdzieczamy ja tej ulicy i ciezarówkom.
- Dokad prowadzi? - Do cmentarza dla zwierzat.
- Do cmentarza dla zwierzat? - To przez te cholerna ulice.
Ginie na niej wiele zwierzat. Przewaznie psy i koty.
Moja córeczka ma kota. Wabi sie Winston Churchill.
W skrócie Church.
Niech go pan wykastruje. Nie bedzie sie wtedy wlóczyl.
W przeciwnym wypadku skonczy na jezdni.
Skorzystam z panskiej rady.
Na zdrowie, doktorku.
Na zdrowie.
- Pójde juz sobie, panie Creed. - W porzadku, Missy.
- Czesc, Missy. - Pranie przyniose nastepnym razem.
Swietnie. Mozesz przyjsc w poniedzialek?
Zawsze chcialam wyjsc za lekarza.
Przy moich problemach z zoladkiem byloby jak znalazl.
Ale nie ma co marzyc. Nie jestem nawet mezatka.
Pa, Missy.
Mamo, tato, pospieszcie sie!
Juz idziemy!
Gotowi? No, to chodzmy.
To tutaj.
- Co tam pisze, mamusiu? - "Cmentarz dla zwierzat".
Choc slowo "cmentarz" zostalo napisane z bledem.
Zaczekaj, Ellie!
Mówilem, ze to przekleta ulica.
Zginelo na niej sporo zwierzat. Unieszczesliwila wiele dzieci.
Jedynym plusem sprawy jest ten cmentarz.
I tak nic tu nie roslo.
Plusem sprawy?
To cmentarz dla zwierzat zabitych na jezdni.
Zbudowany przez zdruzgotane dzieci.
Wczesniej czy pózniej beda musialy poznac smierc.
Dlaczego?
Daj mi malego.
Tato, spójrz! Tu lezy zlota rybka.
Zgadza sie. Nie wszystkie z nich zginely na jezdni.
Zwlaszcza te z czasów mojego dziecinstwa.
Te w srodku sa najstarsze. Trudno przeczytac napisy.
Pozwól tu na chwile, Ellen.
Tutaj lezy mój pies - Latek. Zdechl ze starosci w 1924 r.
Czy wiesz, co to jest cmentarz?
Cóz... chyba nie.
Miejsce, gdzie umarli do nas mówia.
Nie... nie na glos.
Przemawiaja do nas ich nagrobki.
Tu sie nie ma czego bac.
To miejsce spoczynku i wspomnien. Zapamietasz to?
Tak, prosze pana.
- Hej, slonko. - A jak Church umrze?
Co bedzie, jak trzeba go bedzie pochowac na cmentarzu?
Nic mu nie bedzie.
Nieprawda. W koncu kiedys umrze.
W koncu wykituje, prawda?
Bedzie wciaz z nami, kiedy pójdziesz do szkoly sredniej. Koty zyja dlugo.
To wcale nie jest dlugo. Nie dla mnie.
Pozwolilbym mu zyc i sto lat, ale to nie ode mnie zalezy.
A od kogo?
Pewnie od Boga.
Ale to jest mój kot, a nie Boga.
Niech Bóg znajdzie sobie innego. Nie dam mu mojego.
Nie dam!
Au!
Boje sie. A jesli szkola tutaj nie jest taka jak w Chicago?
Boje sie, chce do domu.
Wszystko bedzie dobrze.
Nie chce, aby Churchowi obcieli jaja.
Skad ty to podlapalas?
Od Missy Dandridge. To podobno operacja.
Ta ulica jest o wiele bardziej niebezpieczna niz operacja.
Church sie nie zmieni. No, prawie nie.
Nie bedziemy sie musieli martwic, ze potraci go jakas ciezarówka.
- Nic mu nie bedzie. - Obiecujesz?
Nie ociagaj sie, Louis. Obiecaj jej.
Nic mu nie bedzie.
Obiecuje.
- Dziekuje. - Nie ma za co.
Jesli cos mu sie stanie, kiedy bedzie pod narkoza,
ty jej to wyjasnisz.
Musze leciec.
- Jedzie pan... - Obciac mu jaja, tak.
Dziekuje, ze nauczylas moja córke
tego barwnego okreslenia.
Nie ma sprawy.
- Jak ból brzucha? - Ani lepiej, ani gorzej.
- Moze cie przebadam? - Przejdzie mi. Zawsze przechodzi.
- Missy. - Dzien dobry pani.
Nie gniewasz sie juz?
Pocalowalem cie!
Milego dnia na nowej uczelni.
Pa, pa.
- Co sie stalo? - Wpadl pod ciezarówke!
- Uwazajcie na glowe! - Ostroznie!
Doktorze Creed.
- Co sie stalo? - Wpadl pod ciezarówke.
- Doktorze Creed! - Wypros ich stad.
- Powoli! - Prosze stad wyjsc!
No juz, nie ma was!
Worek. Monitor serca. Prosze o duze igly.
Wezwijcie karetke, musimy go zabrac do szpitala.
- To nic nie da. - Zróbmy to jak nalezy. Szybciej!
Powiedzialem Rachel, ze nie mam co robic.
Gleba...
serca mezczyzny...
jest bardziej kamienista...
Louis.
Skad wiedziales, jak mam na imie?
Przyjde...
do ciebie.
Skad wiedziales, jak mam na imie?
Chodz, doktorku. Musimy odwiedzic kilka miejsc.
No, chodz, doktorku.
Nie chcialbym sie powtarzac.
Dlaczego tu jestes?
Chce ci pomóc, bo... Louis!
Bo ty próbowales pomóc mnie.
- Chodzmy. - Nie podoba mi sie ten sen.
A kto powiedzial, ze snisz?
Tutaj umarli mówia.
Chce sie obudzic. Tak.
Nie idz dalej.
Zebys nie wiem, jak bardzo chcial,
nie idz tam,
gdzie umarli chodza.
Prosze...
Chce sie po prostu obudzic.
Chce sie obudzic.
Tej bariery nie wolno bylo przekraczac.
To nie moja wina, ze umarles.
Kiedy cie przyniesli, bylo juz i tak za pózno.
Teren poza cmentarzem...
jest stechly.
Wstales juz?
Juz wstaje.
Dziekuje, siostro.
Nie róbmy tego.
Nie chce, zebys byl sam w Swieto Dziekczynienia.
To rodzinne swieto.
Dlatego jedziesz z dziecmi, a ja zostaje.
Twój ojciec nie uwaza mnie za czlonka twojej rodziny.
Chce, zebys byl ze mna.
Bedziemy razem po twoim powrocie.
Mamy chyba problem.
Jud. Jaki problem?
Znalazlem u siebie na trawniku zdechlego kota.
To chyba wasz.
Tak. To Church.
Przykro mi.
Nie wyglada na to, zeby cierpial.
Ellie strasznie to przezyje.
Daj torbe, pomoge ci.
Co z nim zrobisz?
Na noc zostanie w garazu. Rano go zakopie.
Powiesz Ellie?
Musze sie nad tym zastanowic.
Moze jej po prostu powiem, ze go nie widzialem.
Nie chce psuc przerwy swiatecznej ani jej, ani Rachel.
Znam lepsze wyjscie.
Zakopujemy go byle gdzie, czy zaczynamy nowe kolo?
Pójdziemy dalej, przez te kupe zwalonych drzew.
Zlecimy stamtad na zlamanie karku.
Nie. Robilem to juz kilka razy.
Wiem, gdzie trzeba stawac.
Idz za mna.
Idz powoli.
Nie patrz w dól i nie zatrzymuj sie.
Bo inaczej na pewno spadniesz.
Tylko sie nie zatrzymuj i...
I nie patrz w dól. Tak.
- Nic ci sie nie stalo? - Nie.
Przez chwile myslalem, ze juz po mnie.
Juz niedaleko.
Co to takiego?
To tylko dzika kaczka.
- No to idziemy. - Juz niedaleko.
Tylko kawalek w dól.
- Jestesmy prawie na miejscu. - Juz to gdzies slyszalem.
Tym razem mówie prawde.
Gdzie my jestesmy?
To bylo ich cmentarzysko.
- Czyje? - Indian z plemienia Micmac.
To tutaj pochowasz kota Ellen.
Ale dlaczego?
- Pytalem dlaczego, Jud? - Mam swoje powody.
Warstwa ziemi jest plytka.
Ale dasz sobie rade.
Siade sobie tam i zapale.
Pomóglbym ci, ale musisz to zrobic sam.
Kazdy grzebie swojego.
Jak bedziesz z nimi rozmawial...
Nie mów im, co zrobilismy.
A co my takiego zrobilismy?
To, co zrobilismy, to nasz sekret.
To kobiety sa podobno dobre w dochowywaniu tajemnic.
Ale kazda kobieta ci powie,
ze nie rozgryzla serca mezczyzny.
Gleba serca mezczyzny jest bardziej kamienista.
Tak jak ta na cmentarzysku plemienia Micmac.
- Rezydencja panstwa Goldmanów. - Czesc, Dory. Tu Louis.
- Chcesz porozmawiac z córka? - Tak, prosze.
- Czesc, tatusiu! - Czesc, kwiatuszku.
Co slychac w Chicago?
Dostalam od dziadków wiele fajnych rzeczy. Co u Churcha?
Teskni za mna?
Chyba wszystko w porzadku. Nie widzialem go dzis wieczór.
Zamknij go na noc w piwnicy,
zeby nie wybiegl na ulice.
I ucaluj go ode mnie na dobranoc.
Tfu! Sama go ucaluj.
- Chcesz porozmawiac z Gagem? - Tak.
Czesc, tatusiu. Kocham cie.
Jezu!
Zarcie, Church.
Twoje zarcie.
Chodz. Wcinaj.
No, chodz, Church.
Chryste... To nie do wiary.
Alez ty cuchniesz.
Chwileczke...
Boze, wygrzebal sie spod ziemi.
Jezu... Chryste!
Cholera!
Próbowalem sobie wmówic, ze zakopalem go zywego.
Nie jestem weterynarzem.
- Bylo ciemno. - Pewnie, ze bylo ciemno.
Ale glowa obracala mu sie dookola jak lozysko kulkowe.
Kiedy go podnosiles, byl przymarzniety do ziemi.
Ten dzwiek przypominal odrywanie tasmy klejacej z koperty.
Z ywe istoty nie wydaja takiego dzwieku.
Tylko umarli nie rozpuszczaja
pod soba lodu.
Czuje, jakbym wariowal.
Pewien handlarz starzyzna pokazal mi to miejsce.
Byl pól-lndianinem.
Wiedzial, ze kochalem Latka.
Latek zaplatal sie w drut kolczasty. Wdarlo sie zakazenie.
Kiedy zdechl, myslalem, ze umre z zalu.
Ten handlarz zrobil dla mnie to, co ja dla ciebie.
Tyle ze ja nie bylem sam, kiedy Latek wrócil.
Byla ze mna matka.
Mial na sobie slady po drucie kolczastym.
Jud, zabierz swojego psa!
Cuchnie ziemia, w której go zakopales!
Latek wrócil.
Ale juz nigdy nie byl taki jak przedtem.
Kiedy zdechl po raz drugi,
zakopalem go na cmentarzu dla zwierzat,
gdzie spoczywa do tej pory.
Czlowiek nie zawsze wie, dlaczego robi pewne rzeczy.
Ellie nie byla jeszcze gotowa na smierc swojego zwierzatka.
Z biegiem czasu dowie sie, co to jest smierc.
Przestanie rozpaczac, a zacznie wspominac dobre czasy.
Czy pochowano tam kiedys czlowieka?
Chryste Panie, nie! Kto by mógl zrobic cos takiego?
Jak sie tu dostales?
Wynocha!
Pa, Ellie. Uwazaj na stopien.
- Tatus! - Czesc, slonko. Chodz do mnie.
Czesc, tatusiu.
Czy z Churchem wszystko w porzadku?
Chyba tak.
Jak wychodzilem, spal na werandzie.
Snilo mi sie,
ze potracil go samochód,
a ty i pan Crandall zakopaliscie go na cmentarzu dla zwierzat.
- To tylko glupi sen. - Czy na pewno nic mu nie jest?
Na pewno.
- Czesc, kochanie. - Wezmiesz swojego syna?
Alez ty cuchniesz.
Czy koty mozna myc szamponem?
Ale tylko w specjalnym salonie, a to drogo kosztuje.
To nic. Uzbieram na to ze swojego kieszonkowego.
Church strasznie cuchnie.
Ja za to zaplace.
- Nie cierpie tego zapachu. - Ja tez.
To z pewnoscia rak. Nie moge juz wytrzymac bólu. Przepraszam.
Niech Pan was blogoslawi i zachowa w zdrowiu.
Niech jego swiatlo pada na was i pociesza w niedoli,
niech was podnosi na duszy i obdarza spokojem. Amen.
- Rachel zle sie czuje? - Ma grype.
Mama lezy w lózku. Wymiotuje, odkad Missy Dandridge...
Wystarczy, Ellie.
Biedna Missy. Dlaczego Bóg zabiera do siebie kogos,
kto ma cale zycie przed soba,
a takich jak ja tu trzyma?
Mój ojciec zwykl mawiac:
Bóg widzi prawde... ale czeka.
- Jak twój kot? - To kot Ellie.
Teraz to juz twój kot.
...coraz wiecej delfinów trafia na brzeg lub osiada na mieliznie
wzdluz wybrzeza Maine. Naukowcy nie wiedza, dlaczego tak sie dzieje.
- O co chodzi, slonko? - Czy Missy poszla do nieba?
Chcesz o tym porozmawiac?
- Czy Missy jest w niebie? - Nie wiem.
Rózni ludzie wierza w rózne rzeczy.
Niektórzy wierza w niebo i pieklo. Inni w to, ze rodzimy sie powtórnie.
A jeszcze inni, ze gasniemy na zawsze.
Jak plomien swiecy na wietrze.
Wierzysz w to?
Nie. Mysle, ze zyjemy dalej.
- Wierze, ze tak wlasnie jest. - Wierzysz w to.
Daj mi calusa.
Slyszalam twoja rozmowe z Ellie.
Tak myslalem. Wiem, ze nie lubisz tego tematu.
Zaczynam sie bac.
Znasz mnie...
Staje sie wtedy defensywna.
Czego sie boisz? Smierci?